Spotkali się pewnego ranka: F B C  
Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka. F B C 
Często na stole się całowali 
Między musztardą i rogalami. 
Zbyszek Kieliszek był gość z kryształu, 
A ona Szklanka całkiem zwyczajna. 
Wszyscy w kuchni o tym mówili, 
Nie do przyjęcia był to mezalians. 

 
"Kieliszek jest z arystokracji" 
Krzyczał widelec do cukiernicy. 
"Żywot szklanki proletariacki" 
Szepnął majonez do polędwicy. 
Lecz miłość była to szczera bardzo, 
Chociaż kryształy szklankami gardzą. 
Na nic dysputy o czyjejś randze, 
Życie skończyli na balandze. 

 
Zbyszek Kieliszek, | F C 
Koleżanka Szklanka |x2 d B C 
Zbyszek Kieliszek, | F5 C5 
Koleżanka Szklanka |x2 D5 B5 C5 

 
Kieliszkiem rzucił ktoś o ścianę, 
Szklankę rozbito na dywanie. 
Morał z tego jest właśnie taki: 
Wszystko się tłucze, a głównie szklanki. 
Spotkali się pewnego ranka: 
Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka. 
On lubił wódkę, a ona wino, 
Dobrze im razem ze sobą było. 

 
Zbyszek ... 
Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka |x4