Na trawnikach tyle kwiatów, miasto pachnie kasztanami
Uśmiechnięci niespokojni chodzą chłopcy ulicami
Mają w oczach marzeń tyle jakby kwiaty nieśli miłej
Wieczorami na ławeczkach mówią słowa bardzo tkliwe
Mówią słowa nieprawdzie

A ja czekam na ciebie, żebyś przyszedł już wreszcie
Bo chcę iść razem z tobą przez Krakowskie przedmieście
Na Krakowskim o zmroku zakwitają neony
Wieczór dachy kołysze w srebrne niebo wtulone
Lecz gdy słowa niczyje masz mi dzisiaj powiedzieć
Nic nie mów mi, ja czekam na ciebie

Rozsiał wrzesień dużo astrów kolorowych gwiazd jesieni
Chodzą chłopcy z dziewczętami romantycznie przytuleni
W autobusach i tramwajach dotykają rąk swych tkliwie
Na przystankach się żegnając mówią słowa nie wesołe,
Mówią słowa nieprawdziwe