a       d                    a
Miejcie nadzieję nie tę lichą marną
                                        C             d                       E
Co rdzeń spróchniały w wątły kwiat ubiera,
                       d               G                      a
Lecz tę niezłomną, która tkwi jak ziarno       
                               d                E                 a         x 2
Przyszłych poświęceń w duszy bohatera.   

Miejcie odwagę nie tę jednodniową
Co w rozpaczliwym przedsięwzięciu pryska,
Lecz tę co wiecznie z podniesioną głową      x2
Nie da się zepchnąć z swego stanowiska.      

Miejcie odwagę nie te tchnącą szałem,
Która na oślep leci bez oręża,
Lecz tę co sama niezdobytym wałem       x 2
Przeciwne losy stałością zwycięża.

Lecz nie przestańmy czcić świętości swoje
I przechowywać ideałów czystość
Do nas należy dać im moc i zbroję,                  
By z kraju marzeń przeszły w rzeczywistość.   x 2

Przestańmy własną pieścić się boleścią
Przestańmy własnym lamentem się poić
Kochać się w skargach jest rzeczą niewieścią
Mężom przystoi w milczeniu się zbroić.           x 2

_MODLITWA O WSHODZIE_
_SŁOŃCA_

                 D            G                 D      G
Każdy Twój wyrok przyjmę twardy,
                          D                  A           D A
Przed mocą Twoją się ukorzę,
           D                   G           D     G
Ale chroń mnie Panie od pogardy,
                      D               A               D
Przed nienawiścią strzeż mnie Boże.

Wszak Tyś jest niezmierzone dobro,
Którego nie wyrażają słowa,



Więc mnie od nienawiści obroń
I od pogardy mnie zachowaj.

Co postanowisz niech się ziści,       D G D G 
Niechaj się wola Twoja stanie        D A D A
Ale zbaw mnie od nienawiści,        D G D G
Ocal mnie od pogardy Panie.          D A D