Gdy staniesz o świcie,
na nieba granicy
otworzą się wrota różowe,
zapachną mongolie,
zagraja słowiki
i światło Ci spłynie czerwcowe.

Refren:
Zaplącze Ci włosy,
wyzłoci Ci oczy,
całego Cię soba omiota,
a w piersi poczujesz,
że lekko i jasno
bije Ci serce skowronka.
 
I nigdy już od świtów nie odejdziesz,
od złotych mgieł, zapachów rannych traw
i słońcu dasz prawdziwe twoje serce,
bo słońce to jedyny zycia pan.

Refren:
Zaplącze Ci włosy... itd.

Fdy słońce w purpurze
zachodu już stanie,
okryje się zmrokiem jak chustą,
to nie smuć się wcale nadejściem wieczoru,
zobaczysz je znowu juz jutro.

Refren:
Zaplącze Ci włosy... itd.