Wędrował księżyc złoty                a d 
Napotkał ciemny las                    G C 
A w lesie kulomioty                     a d 
Przy kulomiotach straż                G C 
I pyta skądśmy przyszli               C7 F 
I pyta co to jest, co to jest           G C 
I ani się domyśli,                        a d 
Że to nasz pierwszy chrzest         G C 

Możesz dalej wędrować 
Tysiące mil nas dzieli 
Nie trzeba kul marnować 
Do ciebie nikt nie strzeli. 
Mamy swoje kłopoty, 
Nie trzeba nam twych słów 
Niech grają kulomioty 
Za lasem czyha wróg. 

Została gdzieś dziewczyna 
I płacze cały czas 
Ach, nie płacz moja jedyna 
Że chłopiec poszedł w las. 
Ma miła bądź spokojna 
I okaż, żeś jest dzielna, 
Nie taka straszna wojna, 
Nie każda kula celna. 

W lesie żmija się lęgnie, 
Straszniejsza jest od kuli, 
Bo kula kiedy dosięgnie, 
To wszelki żal utuli. 
Więc choćbym nawet zginął 
W jednej ze strasznych burz 
O luba ma dziewczyno 
Twój chłopiec wolny już.