1.Ojczyzna moja to malowane Tatry,
Wierchy szarpiące osłunami chmur,
   To błękit fali srebrna piana tkany,
   To czarne fałdy i zielony bór.

2.Ojczyzna moja to cisza miejskich krzyży,
   Ufne bociany z nie spalonych strzech,
To uśmiech matki, kiedy się przybliży,
Do szkolnych okien lachy płynie śpiew.

3.Ojczyzna moja to nie spętane słowo,
Spionych haseł modlitewny dźwięk
   To myśl radosna, ze już ponad głowa
   Nie załopocze czarnych skrzydeł lek.

4.Ojczyzna moja to bratni uścisk ręki
   Znad kielni, pługa, sponad nóg i piór,
   Te same rytmy serca i piosenki,
   Jednakich synów i jednakich cór.

5.Ojczyzna moja to kęs pszeniczny chleba
   Podany głodnym z wszystkich świata dróg
   Słoneczna przystań na drodze do nieba,
   Dla synów bożych i człowieczych sług.

6.Takiej ojczyzny daj nam dożyć Boże,
    I pozwól klęknąć w progu naszych chat.
    Wiemy, ze dobroć Twa rozwalić może
 Gmachy obłudy w plątaninie