Wychodzi do każdego pociągu
Z żółtym uśmiechem nadziei
Liczy wagony dobrego i złego
Od zimy do późnej jesieni

Mówią, że od niej uciekł
Na żelaznym kogucie
Kogut zapiał na odlotne
I nikt go więcej nie spotkał


Więc kłóci się w niej
Światło dzienne i nocne
Jak dobre stare wino
Z cierpkim octem


Nikt nie wie czy jej się to śniło
Gdy była pełnia księżyca
Czy też z drzewa w ogrodzie
Gruszki szaleństwa ktoś strąca

 d C d
B A
g C A B
g A d