Na włóczęgę już wyruszyć przyszła pora                          e a
Las nas woła śpiewem ptaków, szumem drzew                       H7 e
I wołają nas już pola i jeziora                                 a
Zeszłoroczny nasz wesoły pomnąc śpiew                           H7 E7
Ludzie mają swoje prace, ludzie lubią się bogacić               E a
Pełne brzuchy mają, chcą mieć pełny trzos                       H7
A ja gonię, a ja gonię swe marzenia                             e a
Szczęścia szukam, gdzie kaczeńce i gdzie wrzos                  H7

Tym, co iść nie lubią mówię do widzenia
Za dni kilka może znów powrócę tu
Idę w świat, by tam dogonić swe marzenia
Aby spełnić kilka moich złotych snów
Więc z dziewczyną swą pod rękę i z gitarą i z piosenką
Precz mi smutki, precz przykrości - słońce świeć
Idę gonić, idę gonić swe marzenia
I spokoju szukać pośród starych drzew

Tak to proste, że i gadać szkoda czasu
Tylko plecak wziąć i iść przed siebie wprost
Szukać wiatru i zapachów szukać lasu
Jak najdalej zadymionych wielkich miast
Zrozum bracie, tak to trzeba - łóżkiem trawa, dachem drzewa
Z wiatrem biegać i z ptakami śpiewać w głos
Trzeba gonić, trzeba gonić swe marzenia
A nie czekać, ile trosk przyniesie los