Pójdę jak szary brat zakonny	h G
Albo włóczęga lnianowłosy	h G
W tę stronę, z której na zagony	h e
Leje się jasne mleko brzozy	A h

Chcę ziemię z krańca w kraniec zmierzyć
Idąc za blaskiem gwiazdy płonej
I w szczęście bliźnich znów uwierzyć
Na miedzy żytem rozdzwonionej

I mówię tak samemu sobie	h G
Patrząc na wite z łyka kręgi	A h
Szczęśliwy kogo przyozdobił	h G
Kijem i torbą los włóczęgi	A h

Kto w swym ubóstwie nie zna troski
Ani przyjaciół, ani wrogów
I może z wioski iść do wioski
Modląc się do spotkanych stogów

Świt pełną ręką złotej rosy
Rumiane jabłka zorzy strąca
Kosiarze grabiąc traw pokosy
Pieśnią witają mnie na łąkach