HARCERSKA POCZTA POLOWA



Harcerską finkę w drogę wziął 	a G
Na pasie przypiął Krzyż		e a
Przez pierś przerzucił torbę z meldunkami        a G e a
Walczące miasto skryło go		C e
Sto dróg mu otworzyła noc	F a
Przez barykady, gruzy i kanały	d7 e a

(trzy ostatnie linijki powtarzamy)

Nie pytaj, ilu trzeba lat
By iść na kule tak...
Co trzeba kochać i w co trzeba wierzyć
Ulice od wybuchów drżą
A Krzyż jedyną bronią twą
I w biegu z dziecka stajesz się żołnierzem

I zawsze nim minęła noc
Do celu zdążył dojść
Zdać służbę i nie bacząc na przytyki
Spod koca na posłaniu swym
Wyjmował i rozstawiał w mig
Do bitwy – ołowiane żołnierzyki

Nie pytaj, ilu trzeba dni,
Powstańczych groźnych dni
I kul nad głową swoich czy niemieckich
I biegu na granatów huk
I skoków przez gorący bruk
By być żołnierzem i pozostać - dzieckiem

Wtem pośród drogi krótki syk
I wybuch zwala z nóg
Zamiera w skroni nagły, ciepły metal
W otwartych oczach nieba dno
Rozprysło się jak zbite szkło
I zginął chłopiec lekko – jak poeta

Nad miastem wstał powstańczy dzień
I jak każdego dnia
Zbawiały świat harcerskie bataliony
A w miejscu, w którym chłopiec padł
Ramiona krzyża oplótł kwiat
Rozpoczynając życie ocalonych