Na smyczy trzymam filozofów Europy               G D G
Podparłam armią marmurowe Piotra stropy      G D e
Mam psy, sokoły, konie, kocham łów szalenie  C D G
A wokół same zające i jelenie                            C D e

Pałace stawiam głowy ścinam        Fis h
Kiedy mi przyjdzie na to chęć         Fis G D
Mam biografów, portrecistów        C D e
I jeszcze jedno pragnę mieć...      C D G

Stój Katarzyno! koronę carów                e H e H
Sen taki jak ten może ci z głowy zdjąć    e a C D G

Kobietą jestem ponad miarę swoich czasów
Nie bawią mnie umizgi bladych lowelasów
Ich miękkich palców dotyk budzi obrzydzenie
Już wolę łowić zające i jelenie

Ze wstydu potem ten i ów
Rzekł o mnie: niewyżyta Niemra
I pod batogiem nago biegł
Po śniegu dookoła Kremla

Stój Katarzyno...

Kochanka trzeba mi takiego jak imperium
Co by mnie brał tak, jak ja daję: całą pełnią
Co by i władcy i poddańca był wcieleniem
By mi zastąpił zające i jelenie

Co by rozumiał tak jak ja
Ten głupi dwór rozdanych ról
I pośród pochylonych głów
Dawał mi rozkosz albo ból

Stój Katarzyno! koronę carów
Sen taki jak ten może ci z głowy zdjąć
Gdyby się kiedyś kochanek taki znalazł...
Wiem, sama wiem! Kazałabym go ściąć