Może brzoza wyrośnie wśród nas jodełdostojnych                 aDGe
Równo liści nasypie ze wszystkich stron                                  aDe
Każda szyszkę uroni by przywitać ją ciepło
I przyjmiemy ją hojnie we własny krąg

Tylko jodły tu stoją wypatrują w nadzieji 
Nic nowego nie widać, wciąz nic nowego
Tylko jadły tu stoją wymieniają ukłony
Nie wiadomo który już raz

Motyl dłoni znajomy płyną z rąk do rąk szyszki
Znów te same godziny mierzą czas
Może nowym zawieje przyjdzie inna niż wszystkie
Może zbiera na podróż do nas wiatr