D B D B D B D
W naszej wsi bezbronnego kotka znalazła w trawie raz Margot,      A A7 D
A że sama była sierotką, wzięła go.			         h fis E A
Był malutki jeszcze, więc chciała jakąś poduszkę zdobyć mu,         A7 D
A jedyną, jaką znalazła, był jej biust.			         h E A D
Kotek wziął ją za swoją mamę i ssać zaczął dzielną Margot,	         h fis h fis
Ona zaś ze wzruszenia nagle straciła głos.			         h fis h fis
Syn sołtysa właśnie przechodził, ujrzał rzadki obrazek ten	         h fis h fis
I poleciał z nowiną do wsi... A na drugi dzień... 	        	         h fis E E A 

Gdy Margot stanik swój rozpinała,			A A7 D D6     D
By miał kotek, biedactwo, co ssać,			D7- D
Biegła nas, biegła nas cała zgraja,			H E A
By popa-pa-pa-pa-pa-patrzeć,			D
By popa-pa-pa-pa-pa-pa. 				B 
A niewinna Margot przypuszczała,			A A7 D D6     D
Że do kotka, co z jej piersi ssał,			D7- D
Biegła nas, biegła nas cała zgraja,			H E A
By popa-pa-pa-pa-pa-patrzeć,			D
By popa-pa-pa-pa-pa-pa. 				B

Nauczyciel lekcje porzucił, kowal podkowy, pole kmieć,
I pognali prędko na skróty na tę wieść.
Nasz listonosz, taki uczciwy, na tę wieść listy ciepnął w mig,
Których czytać i tak w tej chwili nie chciał nikt.
Na tę wieść, zaufawszy Bogu, że odpuści im grzeszną myśl,
Ministranci w lot dali nogę w środku mszy.
Nawet gliniarz, postrach ludności, tak z natury tępy jak słup,
Stał opodal oszołomiony sceną jak ze snu.

Gdy Margot stanik swój rozpinała...
 
Ale w pozostałych niewiastach - wszak każdej zwiał i gach i mąż
Powolutku jęła narastać dzika złość;
Wreszcie przyszedł we wsi dzień gniewu, każda chwyciła tęgi kij
I zatłukły biedne maleństwo z żądzy krwi.
A Margot po roku lamentów, by się pocieszyć wzięła ślub
I już tylko się mąż z jej wdzięków cieszyć mógł.
Z czasem o tym pozapominano. Oprócz starców już mało kto
Mówi dzieciom dziś na dobranoc o dzielnej Margot. 

Gdy Margot stanik swój rozpinała...