Tysiąc osiemset czterdziesty był rok,	e
Gdy pomyślałem czas zrobić ten krok	D
Gdy pomyślałem czas ruszyć się,	e
By przeżyć coś na szlaku.	a D e

Fula mi nalej, fula lej
Fula mi nalej, fula lej
Fula mi nalej, fula lej
Na kolejowym szlaku

A w tysiąc osiemset czterdziestym drugim
Wiedziałem już, że bardzo to lubię
Wiedziałem już, że pokochałem
To podłe życie na szlaku

A w tysiąc osiemset czterdziestym trzecim
Poznałem swą dziewczynę Betty,
Poznałem jasnowłosą Betty,
Poznałem ją na szlaku.

A w tysiąc osiemset czterdziestym czwartym
Zagrałem z nią w otwarte karty
I powiedziałem jej, że tramp
Samotnie żyć musi na szlaku.

Nieważne, który będzie rok,
Gdy zechcesz wreszcie zrobić ten krok,
Gdy zechcesz w końcu ruszyć się,
By przeżyć coś na szlaku.

Nieważne, ile będziesz miał lat,
Gdy znudzi cię Twój spokojny świat,
Gdy zechcesz mocno, po męsku żyć,
A tak się żyje tylko na szlaku.