e
Stąd wszystkie drogi
       C
w nieznane się drożą
      Ao
lecz każdy tor
      H7           e
jest tylko ślepym torem

C
Z ręcznym bagażem
      e
co wzięty z peronu
            Ao
chcemy się zebrać
     Go       H7
na wielką rozmowę

Słowa w tunelach gardła
drzemią zatrzymane
krztusząc się gęste
jak gruźlik nad ranem

Gdzie my jesteśmy
na którym zakręcie
czy stać nas jeszcze
na śmiech zwrotniczego

Co
Pociągi nasze
e
racji pełne
Ao           H7
piętrzą się wagon
      e
za wagonem

Co
Z rozkładu jazdy
e
nic nie wynika
Ao            Go
wciąż blade światło
         H7
pod semaforem

Stąd wszystkie drogi
w nieznane się drożą
lecz każdy tor
jest tylko ślepym torem

W świetle jak w snopie
nijako błyszczymy
i ciemne piwo nocy
zlepia nam włosy do snu