Rozwichrzone nad głową sosny rosochate,         eDH7e
Biegną niebem chmurki, owieczki skrzydlate.     DH7e
Senne oko jeziora zda się na wpół drzemie,      GCDD7GH7
Kolorowe sady słodkie niosą brzemię.            eaDH7e

A nam, czegóż to więcej potrzeba, powiedz nam.          GDCGeH7e
Powiedz nam lesie i drogo piaszczysta powiedz nam.      GDCG eH7

Połoniny zielone, przepastne doliny,
Ukwiecone łąki - strojne jak dziewczyny.
Płaczka wierzba przysiadła na przydrożnym rowie,
Matka żegnająca ruszających w drogę.

Przemierzamy drożyny jak wędrowne ptaki,
Co na niebie kluczem wyznaczają szlaki.
Dokąd, dokąd tak pędzisz uskrzydlony bracie...
Pędzisz nie bez celu, już we krwi to macie.