1.Cóż wam chorym ze śmiechu zostało
   Kołysanie w wygodnych fotelach
   Ciągle macie czegoś za mało 
   Nie podoba wam się to teraz

2.Od potakiwać bola was karki
   od czekania nogi bolą
   Nie chcę wa moi drodzy martwić
   Ale macie swój czas za sobą

3.Zanim nowa gwiazda pokaże
   Zanim w przebłyckach kilku zgaśnie
   Nowy was rozśmieszy błazen 
   Wy nie będziecie już tacy sami

4.Swój czas trzeba jakoś przeżyć
   Zejdźcie więc z bujanych foteli
   Trzeba zacząć od siebie i wierzyć
   Trzeba tylko żebyście chcieli