Morze nasze, szare morze, fal Twych sinych
rozhoworze.
Pieśń rzewna ku nam płynie, coś w duszy gra.

     Szumią w nim stare drzewa, a wicher
     piosnkę śpiewa.
     Potem gdy piosnka milknie, coś w duszy łka.

Rozumiemy twoją gwarę, bo mundury mamy szare.
Tak szare, jak Twe fale, co szumią nam.

     Dzisiaj składamy w darze harcerskich serc
     miraże.
     Uśmiech i łzy i żale o fale wam...