Na polanie dogasa ognisko,                  d
cicho w locie srebrzyste mkną ćmy,      A7
gwiazdy zgasły, poranek już blisko,       d G
a ty śnisz tęczowe sny.                             A7 d

Wśród zygzaków złocistych płomieni,      C F
co tak jasno dziś złocą twą twarz,              C F a
snują ci się twe twórcze marzenia,           d G
komendancie, ty wodzu nasz.                     A7 d

Nikt ci nie dał orderów ni odznak,
taki szary harcerski masz strój,
lecz bez szlifów, bez znaków i odznak,
tyś nam wodzem na życia znój.

Będą kiedyś te iskry zaklęte,
co tak jasno dziś złocą twą twarz,
opowiadać o tobie legendę,
komendancie, ty wodzu nasz.