Powiedz synu, gdzie jest sens włóczyć się , gdzie sam Bóg wie
Gdy już masz własny dom i wygodny ciepły kąt
Pokój daj, zostań tu zostań do piorunów stu  
Po co szukać krętej drogi gdzieś po świecie

Choć przeżyłem tyle lat - cztery kąty to mój świat
Po cóż mi było błądzić bezdrożami
Stary fotel to mój dom a w kominku zapach lasu
Czy nie szkoda na włóczęgę tracić czasu
Synu mój

Czy widziałeś ojcze dziś jak nad lasem wschodzi słońce
Czy biegałeś boso po zroszonej łące
Czy wtulałeś się w woń siana brodząc po kolana w mroku
Czy słuchałeś śpiewu ptaków tego roku

Nie mów ojcze - szkoda słów - gdy zawoła na mnie wiatr
Znów na szlaki mnie poniosą buty stare
Plecak zapakuję w czas, kromkę chleba wezmę w garść 
I pod pachę rozśpiewaną swą gitarę wezmę i
Pójdę w świat