Mgła schodzi z lasu Panie Majorze		e D
Wiatr się po lesie chaszczy jak ptak        C2 GG*
Już się szkopy nie tułają po borze		e h
Niejednego przez nas trafi szlag		C2 D

Jutro do wsi pewnie zejdziemy
Pies nie szczeknie przecież my swoi
U mej matuli cokolwiek zjemy
Potem śpiewanie do snu ukoi

I dobrze odpoczniem nim odejdziem w góry	   C2D
Lecz co Pan Major taki ponury			           eG

Do diabła ze śmiercią Panie Majorze
Pan szedł z nią razem w trzydziestym dziewiątym
Potem trza było się z wojskiem łączyć
I miecze ostrzyć daleko za morzem
Myśmy czekali bo wodza brakło
I chytry zwierz co walczy bez oka
Wieści przysłali słowo się rzekło
I Biały Orzeł z góry spikował

I w piersi wroga wbił swe pazury
Lecz co Pan Major taki ponury

To nie był taki zwyczajny bój
Lufa się zgrzała jak klucze od piekła
Mocno się wrzynał w kieszeni nabój
I z każdą chwilą się wieczność wlekła
Strasznie Pan dostał Panie Majorze
Jak mi Bóg miły nie mogło być gorzej
Krew się przelała przez głębokie rany
Archanioł Michał otworzył bramy

Pozdrówcie ode mnie Świętokrzyskie Góry
Szepnął i skonał Major Ponury

Skonał i odszedł odnaleźć swe góry
Serca bohater Major Ponury