Wybiegani, wysłuchani, wybawieni 			D A D 
Siądźcie w koło do ogniska mego stóp 		G A D 
Chcę powiedzieć wam o tamtej złej jesieni		G A D h 
z której przyszedł ten harcerski leśny grób		G A 

Myśli mieli rozczochrane jak wy dzisiaj 
I mundury te dzisiejsze mieli też 
Lecz stanęli w pogotowiu gdy padł wystrzał 
I bronili tej największej z wielkich wież
 

Harcerze którym słowa na ustach zamierały 		D h G A 
Harcerki którym uśmiech zabrał wojny czas 		D h G A 
Jak ptaki po przestworzach losu szybowały 		D A G h 
By upaść jak puszczony bez pamięci głaz 		G A 

Mogli odejść mogli uciec w swoje jutro 
Nikt by słowa wypowiedzieć nie był śmiał 
Lecz zostali chociaż było im tak trudno 
Gdy za strzałem padał ciągle drugi strzał 


Harcerze… 

To dla Polski tak czuwali dniem i nocą 
Polski sztandar osłaniali piersią swą  
I odeszli kiedy wzięto ich przemocą 
Aby w ziemię wtopić cała duszę swą 


Harcerze…

Niech im pokłon odda nasze pokolenie 
Tym co umrzeć tam musieli mimo snów 
I gdy przyjdą by podeptać wam marzenia 
Polski sztandar osłonimy piersią znów


Harcerze...