1.Był sobie raz zielony las, a w lesie sejm burzliwy
Bo zwierząt chór prowadził spór co znaczy być szczęśliwym 

2.Więc bury miś, kudłaty miś pomedytował krótko
-Szczęśliwym być to miodek pić i mieć pożądne futro 

3.Pracować wciąż i piąć się w zwyż - orzekła mrówka mała
A ślimak rzekł - Mieć własny dom z tarasem i ogródkiem 

4.Zasępił się posępny sęp i rzecze zasępiony
-A czy ja wiem, szczęśliwszy ten co ma silniejsze szpony 

5.A polny wiatr, obieżył świat przyleciał z końca świata
-Szczęśliwym być to znaczy żyć, nie robić nic i latać 

6.Przyleciał kos i zabrał głos i rzekł niewiele myśląc
-Szczęśliwym być to z losu drwić i gwizdać na to wszystko 

7.Aż nagle ktoś na pomysł wpadł wśród sporu i narzekań
-A może by tak, a może by tak zapytać i człowieka 

8.I właśnie tu aż mówić wstyd skończyła się ballada
Bo człowiek siadł, w zadumę wpadł i nic nie odpowiada...