wstęp /d D2 G7 d D2 G7 d C5 C d A

Raz staruszek spacerując w lesie          e a7 e a7   lub     d G d B a
Ujrzał listek powiędły i blady.                  E a7 h7       /     d G A4 A
I pomyślał, to już chyba jesień,              e a7 e a7   /   d G d G
Jesień idzie, nie ma na to rady.              C h7 e     / B a d d

I podreptał do chaty po dróżce                 c d g e   /   g C F d
I powiedział stanąwszy przed chatą        c d g e   /    g C F d
Swojej żonie, tak samo staruszce,          c d g e    /    g C F d
Jesień idzie - nie ma rady na to.               C h7 e    /    B B a a


d D2 G7 d D2 G7 d C5 C d A

Zaś staruszka zmartwiła się szczerze,
Zamachała rękami obiema,
Musisz zacząć chodzić w pulowerze,
Jesień idzie - rady na to nie ma.

Może się zrobić zimno już jutro
Lub pojutrze, a może za tydzień.
Trzeba będzie wyjąć z kufra futro,
Nie ma rady - jesień, jesień idzie.

A był sierpień, pogoda prześliczna,
Wszystko stało w złocie i zieleni,
Prócz staruszków nikt chyba nie myślał
O mającej nastąpić jesieni.

Ale, cóż, oni żyli najdłużej,
Mieli swoje staruszkowe zasady.
I wiedzieli, że wcześniej czy później
Jesień przyjdzie- nie ma na to rady.