ref. 
 Skowronek wcześnie rano buduje gniazdo swe
I swoim śpiewem budzi słońce, budzi nowy dzień.
Do domu wraca Johnny, mężczyzną dziś już jest,
Gdy po trzyletnim rejsie wrócił do dziewczyny swej.

I radość go rozpiera, daleko został port.
Wesoło gwiżdże, śpiewa, tańczy wśród zielonych łąk.
Tam czeka jego Suzanne, przepiękna niby kwiat,
Jej czarne oczy wciąż wspominał nocą, podczas wacht.

Przy boku pełna sakwa za tyle długich dni.
Na łące ścięta świeża trawa, pachnie mu przez świt.
Na sianku jutro rano nie puści z objęć jej,
Całusów szybko kilka skradnie, nie da wyrwać się.

A kiedy minie długich tygodni kilka już,
Jej mama spyta o przyczynę takich luźnych bluz.
Gdzie twoja talia osy, gdzie twój panieński krok?
Te i sto innych pytań będzie nim się zjawi on.

Zapyta, czy przed ołtarz w welonie chce z nim pójść.
Nie miną nawet trzy niedziele kiedy ksiądz da ślub.
A potem jeszcze porter, zabawa całą noc,
Nim zrodzi w sercu się tęsknota przestworzy morskich łąk