Kołysał nas zachodni wiatr,                        
Brzeg gdzieś za rufą został.                         
I nagle ktoś, jak papier zbladł -                    
Sztorm idzie, panie bosman !                      

A bosman tylko zapiął płaszcz                    
I zaklął - Ech, do czorta !                           
Nie daję łajbie żadnych szans,                   
Dziesięć w skali Beauforta !                       

Z zasłony ołowianych chmur
Ulewa spadła nagle.
Rzucało nami w górę, w dół
I fala zmyła żagle.

O pokład znów uderzył deszcz
I padał już od rana.
Diabelnie ciężki to był rejs,
Szczególnie dla bosmana.

Prawdziwe czasem sny się ma,
Dziesięć w skali Beauforta ! |x2