W kolorach jesieni kąpią się anieli 

Siadł anioł przy drzewie , na łące gdzieś w lesie                kap. III             e   C   D7   G
Rozłożył swe skrzydła i spojrzał – już jesień 
I pióra swych skrzydeł tak kapał w jesieni 
Że z nieba dziwili się wszyscy anieli

W bezruchu stanęli na to dziwowanie 
Zdumieni patrzyli co teraz się stanie 
A on rozłożywszy się wśród liści złotych
Zapomniał o świecie o tamtym i o tym

Tak trwał w drzew poszumie , w kolorach jesieni                             a    e   H7   G 
I z nieba dziwili się wszyscy anieli

Przyglądał się drzewom , przyglądał się kwiatom
A myślą swą czystą wspominał zmierzch lata
I zachwyt pięknością barw tych bez liku 
Spisywał swym piórem wśród kart w pamiętniku

I trwał w drzew poszumie , w kolorach jesieni
I z nieba dziwili się wszyscy anieli

I wspomniał spisując na wspak i na owak 
Że tędy szli kiedyś dziewczyna i chłopak 
A widząc to dziewczę w swych myślach niebieskich
Przywołał swe siostry z polanek anielskich

I pośród jesieni i pośród sióstr woła 
Mój Boże stworzyłeś ziemskiego anioła 
I trwała tak jesień kolorem skąpana 
A anioł w zachwycie pozostał do rana

I trwa tak już wiecznie w kolorach jesieni 
I dziw już nie bierze niebiańskich anieli


                              25-26.10.1998 krzysztof wojdyło