Na morzu ciągła praca, od niej nie ma gdzie zwiać,
Czy to szkuner, czy to bark, czy płyniesz gdzieś na trał.
Nocna wachta, plecy zgięte, dłonie zdarte,
Pot się leje i cholernie sucho w gardle.

Na morzu upał, tchu brakuje, piecze oczy słońca żar,
Szczypią usta wysuszone, Bóg nam siłę da.
Rumu łyk nie zaszkodzi, gdy wchodzisz na dek,
Inni teraz śpią w hamakach, ty wyspałeś się.

     Lecz mimo to, by zejść na ląd, za łeb trzymają mnie,
     Tam podły rum i dziwek tłum, co chcą oskubać mnie.
     Na morzu hen i w noc, i w dzień, te słowa dobrze znam,
     Robotę masz i radę dasz, więc płyń do Bristol Town.

Pod pokładem smród, stęchlizna, rzygać aż się chce,
Ciągle skrzypi stara stewa, ledwo trzyma się,
Ale płynąć przecież trzeba, nie wysiądę tu,
Bo do Bristol wielkie fale, pruje ostry dziób.

     Lecz mimo to, by zejść na ląd, za łeb trzymają mnie...