W brudnym świcie smutnych miast  e a
Pełnym wiatrów bezlitosnych      D G
Mignie czasem twoja twarz        a e
Jak niepewne tchnienie wiosny    C H7
W przystankowy, zmięty tłum
Jakby cisnął ktoś dla żartu
Bzu białego bukiet lub
Same najszczęśliwsze karty

Matką głupich cię nazwali, nadziejo          e a
Ludzie podli, ludzie mali, nadziejo          D G
Choć się z ciebie natrząsają, głośno śmieją  a e
Ty nas jedna nie opuszczaj, nadziejo!        C H7
Prowadź nas, nadziejo        e a
W ciemny czas, nadziejo      D G
W mrocznej mgle wyczaruj     a e
Iskrę wiary                  C H7 e

Gdy fałszywych fanfar dźwięk
Zgaśnie w dali tak, jak żagiel
I wypełni głuchy jęk
Zakamarki duszy nagie
Gdy już tylko walić w mur
Z dziką pasją pozostaje
Nie rozpaczaj, odłóż sznur
Ona istnieć nie przestaje

Matką głupich cię nazwali, nadziejo
Ludzie podli, ludzie mali, nadziejo
Choć się z ciebie natrząsają, głośno śmieją
Ty nas jedna nie opuszczaj, nadziejo!
Prowadź nas, nadziejo
W ciemny czas, nadziejo
W mrocznej mgle wyczaruj
Iskrę wiary