Mgła schodzi z lasu, Panie Majorze,       e D
Wiatr się zrywa z chaszczy jak ptak,      C2G
Już się szkopy nie tułają po borze,       e h
Niejednego przez nas trafił szlag         CD
 
Jutro do wsi pewnie zajdziemy,
Pies nie szczeknie, przecież my swoi,
U mej matuli cokolwiek zjemy,
Potem do snu śpiewanie ukoi
 
I dobrze odpoczniem nim odejdziem w góry   CD
Lecz co Pan Major taki ponury               e D
 
Do diabła ze śmiercią, Panie Majorze,
Pan szedł z nią razem w 39,
Potem trza było się z wojskiem łączyć
I miecze ostrzyć daleko za morzem
 
Myśmy czekali bo wodza brakło,
Lichy to zwierz, co walczy bez oka,
Wieści przysłali i słowo się rzekło,
Biały orzeł z góry spikował
 
I w piersi wroga wbił swe pazury,
Lecz co Pan Major taki ponury
 
To nie był taki zwyczajny bój,
Lufa się zgrzała jak klucze od piekła,
Mocno się wrzynał w kieszeni nabój
I każda chwila się w wieczność wlekła
 
Strasznie Pan dostał, Panie Majorze,
Jak mi Bóg miły nie mogło być gorzej,
Krew się przelała przez głębokie rany,
Archanioł Michał otworzył bramy
 
Pozdrówcie ode mnie Świętokrzyskie Góry
Szepnął i skonał Major Ponury
 
Skonał i odszedł by znaleźć swe góry
Z serca bohater Major Ponury...