W gorącym słońcu Casablanki

Czerwonym skwarze marokańskich dni

Szukałeś cienia swego domu

Który na zawsze z oczu znikł



W paryskim zgiełku wśród bulwarów

Pod skwarnym niebem elizejskich pól

Słyszałem nieraz dźwięk znajomy

Choć nierealny jak ze snu



Tu jest twoje miejsce, 

Tu masz swój ciasny ale własny kąt

Tu jest twoje miejsce

Tu jest twój dom 



W paryskim zgiełku...



W najdalszym kącie tego świata,

dokąd cię rzucił twój wędrowny los,

tęskniłeś zawsze do tej ziemi,

na której nigdy nie brak trosk.

I tak jest zawsze i tak być musi

bo tylko jeden mamy w życiu dom

Dokąd się wraca gdy w potrzebie

Nawet z najdalszych świata stron