Chodził kiedyś kataryniarz

Nosił na plecach słowików chór

I papugę ze złotym dziobem

I pierścionków sznur



Nad Warszawską, starą Wisłą

Za jeden grosik, za dwa lub trzy

Modry Dunaj w takt walca płynął

I papuga ciągnęła mi





Złoty pierścionek, złoty pierścionek na szczęście

Z niebieskim oczkiem, z błękitnym niebem na szczęście

Złoty pierścionek kataryniarza jedyny

Na moje szczęście, na szczęście każdej dziewczyny



Dzisiaj tamten kataryniarz

Nosi na plecach już skrzynię lat

I we włosach pierścionki srebrne

Które zwija wiatr



Odleciała już papuga

I mój pierścionek dawno znikł

Więc powiedzcie, gdzie mam go szukać

Kto go jeszcze odnajdzie mi





Złoty pierścionek, złoty pierścionek na szczęście

Z niebieskim oczkiem, z błękitnym niebem na szczęście

Złoty taki miedziany, dziecinny

Za ten pierścionek oddałabym dziś sto innych