Gdzie Bajkał podnóża gór sięga 

Przez śniegi wichurę i deszcz

wędruje zgarbiony włóczęga - bis

Dźwigając przeklęty swój los - bis



Do brzegu Bajkału podchodzi

Wspomina rodzinny swój dom

Ostatkiem sił wpada do łodzi

Na wiosłach zaciska swą dłoń



Ktoś wyszedł go spotkać on czekał 

On sercem już swoim zgasł

Ach witaj mi matka najdroższa 

Czy zdrowi mój ojciec i brat 



Twój ojciec już dawno nie żyje 

Zmarznięty przykrywa go grób

A brat twój w dalekim Sybirze

Kajdany mu dźwięczą u stóp.