Godzina piąta minut trzydzieści 

kiedy pobudka zagrała 

grupa rezerwy szła do cywila 

niejedna panna płakała 



Niejednej pannie, żal się zrobiło 

i serce z bólu zadrżało, 

że jej kochanek szedł do cywila 

a jej się dziecko zostało 



Na dworcu głównym, w miasteczku Gnieźnie

wszystkie się panny zebrały 

z kamieniem w ręku, z dzieckiem na ręku 

na rezerwistów czekały 



Lecz to nie honor dla rezerwisty 

by na peronie z panną stać 

Wsiadł do pociągu, zatrzasnął drzwiami 

i tak się pożegnał z pannami 



Wsiadł do pociągu, usiadł przy oknie, 

a pociąg ruszył z łoskotem 

A wszystkie panny głowy spuściły 

poszły do domu z powrotem 



Poszły do domu, za piecem siadły 

i tak cichutko płakały 

synu, ach synu, ojciec w cywilu 

a jego adres nieznany 



Nazajutrz rano poszły do sztabu 

pytać o adres miłego 

a szef jej na to - jej odpowiada

u nas nie było takiego