Matko moja ja wiem , wiele nocy nie spałaś.

Gdym opuszczał nasz dom , aby iść w obcy świat.

I na szczęście dalekie, skromny dar, lniany ręcznik mi dałaś,

Haftowany przez ciebie i barwny jak kwiat.



Haftowany przez ciebie wzorzysty i barwny jak kwiat.

Na nim kwitną do dziś tulipany i wiśnie

Żywa wciąż zieleń łąk, śpiew słowika wśród bzów

I jedyny na świecie drogi mi , trochę smutny twój uśmiech.



Ukochane twe oczy , błękitne są tu.

Nade wszystko kochane, twe oczy błękitne są tu.

Gdy mi smutno i źle, idę w leśną gęstwinę,

W szumie dębów i traw wspomnę te dawne dni.



Na zwalonym przez burzę, starym pniu brzozy ręcznik rozwinę

Wtedy wraca i miłość i szczęście i łzy.

Wtedy wraca matczyna ,twa miłość i szczęście i łzy