Kołysał nas zachodni wiatr,
Brzeg gdzieś za rufą został
I nagle ktoś jak papier zbladł.
Sztorm idzie panie bosman.

  A bosman tylko zapiął płaszcz
  I zaklął: Ech do czorta!
  Nie daję łajbie żadnych szans,
  Dziesięć w skali Beauforta.

Z zasłony ołowianych chmur
Ulewa spadła nagle,
Rzucało nami w górę, w dół
I fala zmyła żagle.

  A bosman tylko zapiął płaszcz...

O pokład znów uderzył deszcz
I padał już do rana;
Diabelnie ciężki był to rejs,
Szczególnie dla bosmana.

  A bosman tylko zapiął płaszcz
  I zaklął: Ech do czorta!
  Przedziwne czasem sny się ma,
  Dziesięć w skali Beauforta.