Obławy już przeżyłem dwie, dziękuję, dosyć,
Zjeżona sierść, zbłąkany wzrok, zmętniała myśl,
Wciąż czuję obce wonie, obce słyszę głosy
I innym wilkom nie dowierzam nie od dziś.
  Lecz jakże trudno jest polować samotnikom,
  Z łownego zwierza oczysczono cały las,
  Poczułem łup, do ziemi głodny pysk przytykam,
  Wtem straszny ból i stokroć odeń gorszy trzask!

Ref: Strzeżcie się wilki, strzeżcie się przynęty!
Strzeżcie się wilki, strzeżcie ludzkiej łaski!
Zastawił na was wróg zawzięty potrzaski!

Już moja prawa łapa tkwi w żelaznych szczękach
I jej nie wyrwę choćbym wszystkich użył sił,
A królik w pętli - moja zguba i przynęta,
Czerwone oczy przerażone we mnie wbił
  Ale i jemu śmierć pisana, on nie winien,
  Ten co zastawił wnyki to dopiero wróg,
  To z jego marnie zginę rąk jak zwierze ginie,
  Dostanę pałką w łeb nim warknąć będę mógł!

Ref: Strzeżcie się wilki...

Żałosny koniec, śmierć haniebna nie dla wilka,
Niech królik mdleje i w pętli czeka na swój los,
Moja pieśń życia jeszcze dla mnie nie zamilkła,
Niejedna przestrzeń jeszcze mój usłyszy głos!
  Na własnej łapie sczęk zaciskam straszny uchwyt,
  Ona nie moja już, w niewoli musi zgnić,
  Już pęka kość i własnej krwi mam pełne żuchwy,
  Jednym szarpnięciem się uwalniam żeby żyć!

Ref: Strzeżcie się wilki...

Słuchajcie głosu trójłapego choć z daleka,
Krew wsiąka w ziemię, strach zabija czas,
Słuchajcie bracia, wyje do was wilk - kaleka:
Trzeba odrzucić to co w nas zniewala nas!
  I po dziś dzień naganiacz, strzelec czy kłusownik
  Przyzwyczajony do czytania tropów map
  Przez zęby mówi: Oto jest wilk wolny...
  Kiedy na śniegu ujrzy ślady trojga łap!

Ref: Strzeżcie się wilki...