Dawno minął czas dziecięcych zabaw,                          G e C D
z krótkich spodni już wyrósł każdy z nas.
Chciałbyś jeszcze zrobić komuś jakiś kawał,
lecz coś Ci podpowie ile masz już lat.
Znów pewnie wysłuchasz zbyt długie kazania,
o zdrowiu, o książkach, pomyśleć strach.
O piciu, paleniu i złym zachowaniu,
pomyślisz, posłuchasz i westchniesz tak:

Ach, jak chciałbym znów, zielony mundur mieć,
i plecak swój.

Kiedy byłeś zuchem to dostałeś mundur,
trochę później plecak, minął czasu szmat.
Patrzysz w kącie szafy, cóż to ale checa,
to twój stary mundur, obraz tamtych lat.
Gdy szedłeś przed siebie, ze swoim plecakiem,
twą drogę wyznaczał kolorowy szlak.
Z przygodą, z piosenką i z czapką na bakier,
odkrywałeś ciągle jakiś nowy świat.

Ach, jak chciałbym znów, zielony mundur mieć,
i plecak swój.

Nie ma co narzekać, nie ma co rozpaczać,
po cóż dłużej zwlekać, jaki problem masz.
Ty wciąż jesteś młody, to świat się postarzał,
zrozumiesz to wszystko, gdy zatrzymasz czas.
I pójdziesz przed siebie, ze swoim plecakiem,
twą drogę wyznaczy kolorowy szlak.
Z przygodą, z piosenką i z czapką na bakier,
odkrywałeś ciągle jakiś nowy szlak.

Więc dzisiaj znów, zielony mundur włóż
i plecak swój.