1. Płonie ognisko i szumią knieje,   d A d
drużynowy jest wśród nas,   A A7 d  (A)
opowiada starodawne dzieje,      d A d
bohaterski wskrzesza czas.        g A d (C)

O rycerstwie spod kresowych stanic,   F C
o obrońcach naszych polskich granic.   A A7 d  (A)
A ponad nami wiatr szumny wieje,         d A d
i dębowy huczy las.                                g A d 

2. Już do odwrotu głos trąbki wzywa,
alarmując ze wszech stron.
Staje wiara w ordynku szczęśliwa,
serca biją w zgodny ton.
Każda twarz się uniesieniem płoni,
każdy laskę krzepko dzierży w dłoni,
a z młodzieńczej się piersi wyrywa
pieśń potężna, pieśń jak dzwon.