Oni

Stoją wszędzie i proszą.		eDCD
Jedni wierzą, a inni zasnęli już.
Czy ktoś wie, dokąd zmierza ich świat?
Ile Pan skromnych dał im lat.
Obojętni, anielscy i hojni,
Bo za grosza cóż chcemy im dać?
Choć na pozór wszyscy tak bogobojni
To jednak łatwiej płacić trochę
I trochę się bać

A godziny umierają po sobie		Ah
Nowe dzieci, młode panny dostojne
Każdy myśli od siebie odpędza
Niemożliwe dla mnie
Nie, nie, nie, nie dla księdza

I tak stoją pod sklepami i w bramach
Szare oczy i głowy spuszczone
Czy ktoś zechce dziś pomóc milionom?
Ach gdzie są prawdy?
Czy wszystkie spalone?
Bo gdy czeka ktoś z kroplą miłości,
Czemu boisz się, gardzisz wstydzisz?
Może kiedyś i wśród twoich gości
I co wtedy bracie, bracie uczynisz?