Brudny autobus do stacji Golgota
				
Capo II
					
Gdy autobus rusza wyrzucam papierosa			a 	
choć kierowcy linii całkiem podmiejskiej			G
jakoś obojętne dokąd chcemy jechać,			a
po co, skąd, kiedy, czemu i za jaką cenę.			G
A bilet kosztował trzydzieści srebrników			C	 
do stacji z napisem pożółkłym Golgota.			G E
Miałem sen: ktoś mój portret zawiesił na drzewie,		a			
padał deszcz, potem pękła zasłona ze złota.		G G7


Brudny autobus do stacji Golgota,				d d7 G
ukradkiem zerkam przez judasz przetarty			C e A7
palcem w szybie. Mijamy stacje i zakręty.		d d7 G 
Tak się dłuży w tej podróży jakbyśmy do nieba.	E h zmn. 	

Rżną w karty żołnierze. Piją. Będzie bieda.
Chytrus Chrystus się przysiadł - fałsz winem przepija.
Znów handel mu się udał, stare ciuchy sprzedał.
Więc się cieszy, choć od rana coś kłuje go w krzyżu.
Zapomniany autobus do stacji Golgota 
raptem staje - z kół uciekło ze świstem powietrze.
Kiedy Chrystus pijany klnie na swego ojca
w twarz od niego dostaje - w dół spada po stopniach.

Brudny autobus do stacji Golgota
	ukradkiem zerkam przez judasz przetarty
	palcem w szybie. Mijamy stacje i zakręty.
	Tak się dłuży w tej podróży jakbyśmy do nieba.

	Pewnie jutro ktoś opisze incydent ten zwykły,
ubarwiając apokryfem w brukowej gazecie,
jakiś żul, jakiś pismak, nadworny poeta,
by nie nudził się czytelnik tłusty przy obiedzie.
Jutro Chrystus się doigra, zawiśnie na krzyżu,
może za to, że Piłata w pokera oszwabi.
Nie pojedzie nikt na Golgotę, na pogrzeb
wszyscy pójdą. Potem stypa. Będzie trochę zabawy.

	Brudny autobus do stacji Golgota
	ukradkiem zerkam przez judasz przetarty
	palcem w szybie. Mijamy stacje i zakręty.
	Tak się dłuży w tej podróży jakbyśmy do nieba.