Nie pamiętam twojego imienia,
koloru twoich włosów, oczu.
Nie wiem kiedy to było,
gdzie, przy jakiej okazji.

Czasami tylko, ostrożnie,
wydobywam z pamięci 
ten gest, z jakim postawiłaś 
przede mną kompot z rabarbaru.

I zaraz, przerażony,
chowam w panice ruch twojej ręki
z powrotem w niepamięć,
aby nie zwariować z czułości.