1.Noc ciemna i zimna i zimny wicher dmie,
A nasza kompania do boju aż się rwie.
Hej,wiwat niech żyje dziewczyna i jaj śpiew.
My młodzi komandosi co rozpalamy krew.
2.Oczy miał niebieskie,
A włosy jasno bląd.
Gdzieś go zapoznała dziewczyno powiedz z kąd?
-Tam na obozie zapoznaliśmy się,
A moje serduszko do niego aż się rwie.-
3.Majorem jego ojciec,
Sierżantem jego brat,
On zwykłym szeregowym co serce moje skradł.
Do wojska,do wojska zabrali jego mnie,
A moje serduszko do niego aż się rwie.
4.Widziałam jak faszyści walili w jego twarz.
-Och,młody komandosie,gdzie swój karabin masz?!-
Krew mu zalewała skórzany jego pas,
I zginął komandos młodzieży polskiej kwiat.
5.Dziewczęta wiły wianki z zielonej brzeziny,
a chłopcy wystrzelili po trzy magazyny.
Ładne miał wesele,
ładny miał ślub,
Gdy go komandosi spuszczali w ciemny grób.