a               C         D      F
Już słońce zaszło w dali
a         C             E
I mgła się ściele u stóp,
a           C        D       E
Idziemy dalej, dalej, tam,
a                E               a
Gdzie tylko ciemność i chłód...

Oblane potem twarze,
Zmęczony, pusty wzrok,
Szczeniacki świat naszych marzeń prysł,
Zdeptany setką nóg...

Nie raz nas los doświadczył,
Nie raz byliśmy na dnie,
Lecz nikt się z nas nie skarżył, gdyż
Nasz świat nie lubi łez!
Niewielu z nas zostało -
I resztę zetrze czas,
By wrócić - sił za mało już,
A zresztą świat przekląkł nas!...

Nie mówcie nic nikomu -
Włóczęgi mam już dość,
Ja wrócić chcę do domu - gdyż
Tam na mnie czeka ktoś.