Kapodaster na II progu

       a                       F
Czy wszystko już dla mnie stracone, skończone?
      C                     G
Wróżbiarzu, co czytasz z obłoków jak z ksiąg,
  C            F         C        G
Spójrz i przeczytaj, co pisze tam o mnie.
       F         G                    C
Weź przebij, weź odsłoń mi nieco ten gąszcz!

      a                     e
Prawdziwy to gąszcz, kłębi gęściej się wciąż,
     F            C                G
Niewiele tam widzi proroczy mój wzrok:
     a                  e
Krzyżują, się drogi i gmatwa się czas,
    F         G        C          G G7
Co było i co jest, i co stanie się.

Straszliwy to gąszcz, kłębi gęściej się wciąż
Kurzawa szaleje, dzień zbłądził i noc.
Gdzieś gna tabun koni i pali się las,
I dym się unosi, wciąż więcej go jest.

Nie widzę już nic, nic a nic, biało mi.
Idź dalej niezłomnie, a mnie zostaw sny.
Nic nie jest stracone, skończone też nie,
Gdy droga przed tobą, a sam jesteś w tle.