W Gdańsku morze, wiatr i gotyk, słońce świeci złotą smugą   D A h fis
Pan kapitan Białej Floty, idzie przez ulicę długą.                  G D e A
Idzie z marynarską fają, w oczach ma szelmowskie błyski      D A h fis
Przekupki się w nim kochają, podziwiają go turystki            G D A D

ref. Transatlantyki na oceanach
       A krążowniki w rejsach ćwiczebnych
       Każdy z nich musi mieć kapitana
       Nasz kapitan też jest potrzebny

Podskoczyły drzwi tawerny, szmer uznania przebiegł salon
Wdzięk niezmierny, szyk cholerny, na rękawach złoty galon
"Duże piwko panno Helu! Jutro rejs, wyjdziemy w morze
To przywiozę Heli z Helu i bursztyny i węgorze"

Piwko z pianą, Bałtyk w pianie, Gdańsk za oknem kolorowy
"Pańskie zdrowie kapitanie! Stary wilku zatokowy"
W Gdańsku morze, wiatr i gotyk, Neptun siusia w swoją studnię, 
Pan kapitan Białej Floty ma dziś wolne popołudnie