DeGD
Najlepsze te małe kina   
w rozterce i w udręce, 
z krzesełkami wyściełanymi 
pluszem czerwonym jak serce. 
Na dworze jeszcze widno, 
a już się lampka kołysze 
i cienie meandrem biegną 
nad zwiastującym afiszem. 

Chłopcy się drą wniebogłosy                                              	e 
w promieniach sztucznego światła,                                        	e
sprzedają papierosy,irysy i sznurowadła.                    	eGD
O, już się wieczór zaczyna!                                                 	D
Księżyc wyciąga ręce.                                                       	e
Najlepsze te małe kina                                                       	G
w rozterce i w udręce.                                                          	D

Jakże tu miło się wtulić, 
deszcz, zawieruchę przeczekać 
i nic, i nic nie mówić, 
i trwać, i nie uciekać. 
Najlepsze te małe kina, 
gdzie wszystko się zapomina; 
że to gospoda ubogich, 
którym dzień spłynął źle.