Brzęk muchy w pustym dzbanie co stoi na półce  e
Smuga w oczach po znikłej za oknem jaskółce     D
Cień ręki na murawie, a wszystko niczyje            C
Ledwo się zazieleni już ufa że żyje.                      H7

A jak dumnie się modrzy u ciszy podnóża             e
Jak buńczucznie do boju z mgłą się napurpurza   D
A jest go tak niewiele, że mniej niż niebiesko       C
Nic prócz tła biały obłok z liliową przekreską.       H7

 W dal świata w ślepiach wróbla, spotkanie traw z ciałem
Szmery w studni, ja w lesie, byłeś mgłą ? - bywałem
Usta twoje w alei, świt nad groblą we młynie
Słońce w bramie na oścież, zgon pszczół w koniczynie. 

A jak dumnie się modrzy u ciszy podnóża ...

Chód po ziemi człowieka co na widnokresie
Malejąc mało zwiewną gęstwę ciała niesie
I w tej gęstwie się modli i gmatwa co chwila
I wyziera z tej gęstwy w świat i na motyla.

A jak dumnie się modrzy u ciszy podnóża ...