Kiedy jacht nie wraca znów i w glówkach portu ciagle go brak 
Przejmujesz sie i serce ci drzy, a moze juz pozostanie tak.

	A Umbriaga wciaz gna, silnych wiatrów nie boi sie,  
	Szuflady wali raz po raz, bo przebrany ma bras. 

Wiec nie przejmuj sie, oni wróca tu,
Bo oprócz wiatrów i burz musza byc i juz.

Ty jestes wrózka ma, o której mysle przez caly czas,
I chociaz zuzel jest, piekna pogoda trwa,

Twa piekna postac i twarz wciąż przed oczyma mam.
A Umbriaga wciaz gna,