Kiedy ranne wstają zorze, 
Tobie ziemia, Tobie morze, 
Tobie śpiewa żywioł wszelki: 
Bądź pochwalon, Boże wielki. 

A człowiek, który bez miary 
Obsypany Twymi dary, 
Coś go stworzył i ocalił, 
A czemuż by Cię nie chwalił? 
Ledwie oczy przetrzeć zdołam, 
Wnet do mego pana wołam, 

Do mego Boga na niebie, 
I szukam go koło siebie. 
Wielu snem śmierci upadli, 
Co się wczoraj spać pokładli; 
My się jeszcze obudzimy, 
Byśmy Cię, Boże, chwalili.